1987 bracht mijn man Camelot's Orac in ons leven. Ik was zwaar ziek en mijn man had mij een cadeautje beloofd. Weken lang hield hij mij aan het lijntje: je kan het omhangen en het tikt...

Orac werd mijn grootste vriend in deze moeilijke tijd. Mijn man nam hem zelfs stiekem mee naar het ziekenhuis. In een sporttas, helemaal dicht. Ik lag toen in een kamertje in het oude Bronovo in Den Haag. In deze eenpersoons kamertjes woonden vroeger nonnetjes en nu lag ik er. Orac was een grote gespierde puber, de gezondheid droop van hem af en ik genoot van het strelen van zijn heerlijke vacht en zijn spel met van alles en nog wat.

Orac was geen schootkat maar als ik het moeilijk had, kwam hij altijd bij mij liggen om mij te troosten. Joep kreeg het jaren later nog spaans benauwd als hij zag, dat Orac bij mij kwam liggen.

April 2003 kwam de diagnose Feline CNI (chron. nierinsuffientie). Na de mededeling van de dierenarts, dat je er niets aan kunt doen kreeg hij een spuitje anabole steroïde en nierdieet mee. Hier begint onze rit met de achtbaan en het gevecht tegen deze ziekte. Wij geven ons doch zeker niet zonder strijd over.....

YRRANGA